Συνθέτης: Μίμης Πλέσσας
Στιχουργός: Ηλίας Λυμπερόπουλος

Σε βλέπω στο ποτήρι μου
και πίνοντας σε πίνω
κι όταν τελειώσει το πιοτό
δεν ξέρω τι θα γίνω

Σαν ακούρδιστο ρολόι
που δεν παίρνει πια στροφή
το μυαλό μου έχει μείνει
στη δική σου τη μορφή

Σε βλέπω στο ποτήρι μου
και πίνοντας σε πίνω
κι όταν τελειώσει το πιοτό
δεν ξέρω τι θα γίνω

Πίνω από τις εννιά το βράδυ
και έφτασε τρεισήμισι
και το νου μου βασανίζει
η δική σου θύμηση

Σε βλέπω στο ποτήρι μου
και πίνοντας σε πίνω
κι όταν τελειώσει το πιοτό
δεν ξέρω τι θα γίνω

Στου χωρισμού το σταυροδρόμι το μεγάλο
Πάρε ένα δρόμο και θα πάρω εγώ τον άλλο
Και μην ξεχάσεις πως σ’ αυτή την ιστορία
Ήμουν κυρία, ήμουν κυρία.

Στο χωρισμό μας φταις εσύ
Που ‘χες νερώσει το κρασί
Και μου ‘χες κάνει τη ζωή μου τυραννία.

Δεν ήσουν κύριος, δεν ήσουν κύριος
Δεν φέρθηκες καλά σε μιά κυρία
Δεν ήσουν κύριος, δεν ήσουν κύριος
Δεν φέρθηκες καλά σε μιά κυρία.

Αν κάποιος έφταιξε από τους δυό
πρέπει να ξέρεις
Ήσουν εσύ και φταις εσύ αν υποφέρεις
Δεν σου ‘χα δώσει αφορμή ούτε κι αιτία
Ήμουν κυρία, ήμουν κυρία.

Στο χωρισμό μας φταις εσύ
Που ‘χες νερώσει το κρασί
Και μου ‘χες κάνει τη ζωή μου τυραννία.

Δεν ήσουν κύριος, δεν ήσουν κύριος
Δεν φέρθηκες καλά σε μιά κυρία
Δεν ήσουν κύριος, δεν ήσουν κύριος
Δεν φέρθηκες καλά σε μιά κυρία.

Συνθέτης: Βασίλης Βασιλειάδης

Στιχουργός: Πυθαγόρας

Θα τα κάψω
τα ρημάδια τα λεφτά μου
για να δω αν την καρδιά μου
ή το χρήμα αγαπάς.

Πώς θα μάθω τι ζητάς
κι αν αλήθεια μ’ αγαπάς;

Πήρες την καρδιά μου,
πάρε και τα λεφτά μου,
πάρ’ τα και χαλάλι σου.
Ξέρεις πως πονάω
ξέρεις πως ζητάω
μόνο την αγάπη σου.

Θα τα κάψω…

Αμφιβάλλω και πονώ
κι άκρη δεν μπορώ να βρω.

Πήρες την καρδιά μου,
πάρε και τα λεφτά μου…

Συνθέτης: Άκης Πάνου

Στιχουργός: Άκης Πάνου

Ένα ρολόι μου ‘χες χαρίσει
που το κοιτούσα όταν αργούσες
που το κοιτούσα όταν αργούσες
και το ρωτούσα αν μ’αγαπούσες

Θα το δώσω το ρολόι
και θα πάρω κομπολόι
να μετράω τους καημούς
και τους αναστεναγμούς

Τώρα δεν είσαι στην αγκαλιά μου
και την καρδιά μου η ζήλια τρώει
τι να το κάνω τέτοιο ρολόι
κάθε του χτύπος και μοιρολόι

Συνθέτης: Απόστολος Καλδάρας

Στιχουργός: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
μονορούφι να το πιω

Είναι ο πόνος μου μεγάλος
είναι ο πόνος μου μεγάλος
είναι ο πόνος μου μεγάλος
κι η φουρτούνα που περνώ

Ήταν γλυκό το στόμα της
μα ψεύτικη η αγάπη της
ψεύτικη η αγάπη της
μα ανάθεμα τα χείλη της

Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
μονορούφι να το πιω

Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
να το πιω σαν το κρασί

Για δυο μάτια που ‘χω χάσει
για δυο μάτια που ‘χω χάσει
για δυο μάτια που ‘χω χάσει
μαύρη βλέπω τη ζωή

Ήταν γλυκό το στόμα της
μα ψεύτικη η αγάπη της
ψεύτικη η αγάπη της
μα ανάθεμα τα χείλη της

Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
να το πιω σαν το κρασί

Φίλε που τα πίνεις μόνος
έλα κάτσε να πιούμε
μας ενώνει ο ίδιος πόνος
κι έχουμε πολλά να πούμε

Δυο γυναίκες, δυο αγάπες
ήτανε το πάθος μας
δυο γυναίκες τόσο σκάρτες
ήτανε το λάθος μας

Φίλε το στερνό ποτήρι
ας το πιούμε στην υγειά τους
άλλο δάκρυ δεν αξίζει
για την άπονη καρδιά τους

Δυο γυναίκες, δυο αγάπες
ήτανε το πάθος μας
δυο γυναίκες τόσο σκάρτες
ήτανε το λάθος μας

Συνθέτης: Τσιτσάνης, Βλάχος

Στιχουργός: Τσιτσάνης, Βλάχος

 
Το ‘ξερα μια μέρα πως θα ‘ρθεις
και τις τρέλες σου θα βαρεθείς

Μη μου ξαναφύγεις πια, μάγκα μου
Μείνε μες στην αγκαλιά μου

Ήταν άδικος ο χωρισμός
και ανυπολόγιστα σκληρός

Μη μου ξαναφύγεις πια…

Βρέθηκα στη στράτα της ζωής
δίχως μάνα, δίχως συγγενείς

Μη μου ξαναφύγεις πια…

Συνθέτης: Αντώνης Ρεπάνης

Στιχουργός: Δημήτρης Γκούτης

Αυτό το σπίτι που το βλέπεις σκοτεινό
τον παλιατζή απόψε να ‘ρθει περιμένει
για να μαζέψει ακόμα ό,τι μένει
από μια αγάπη που χτυπήθηκε σκληρά
από του μαύρου χωρισμού τη συμφορά

Πάρε ό,τι θέλεις παλιατζή
από μια αγάπη που δε ζει
αφού δε ζούμε πια μαζί
πάρε ό,τι θέλεις παλιατζή

Πάρ’ το τσουβάλι κι έλα μέσα παλιατζή
έχω ενθύμια πολλά να το γεμίσεις
Μάζεψε όλες τις σκληρές μου αναμνήσεις
δεν έχω δύναμη να βλέπω τα παλιά
που μου θυμίζουν μια χαμένη αγκαλιά

Πάρε ό,τι θέλεις…

Συνθέτης: Τσιτσάνης, Βλάχος

Στιχουργός: Κώστας Βίρβος

Γεννήθηκα για να πονώ
και για να τυραννιέμαι
την ώρα που σε γνώρισα
βαριά την καταριέμαι

Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ
που τόσο έχω κλάψει
να γίνει η κατάρα μου
φωτιά και να σε κάψει

Κι αν τώρα κάνω μια ζωή
που πάντα τη μισούσα
για όλα εσύ ευθύνεσαι
που τόσο αγαπούσα

Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ
που τόσο έχω κλάψει
να γίνει η κατάρα μου
φωτιά και να σε κάψει

Θα το φωνάξω σαν τρελή
ο κόσμος να το μάθει
τα βάσανα που τράβηξα
για σένα τα ‘χω πάθει

Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ
που τόσο έχω κλάψει
να γίνει η κατάρα μου
φωτιά και να σε κάψει